بعد از خواندن این شعر و چنین واکنشی از طلبه ای لمعه خوان!که زمانی شاگرد بعضی از شبه روشنفکران حوزه قلمداد می شود!!! سخت به خود آمدم که سمت و سوی حوزه را براستی چه کسانی تعیین می کنند و برایش ذائقه درست می کنند؟استاد کیست و شاگرد چه کسی است؟طلبه انقلابی ...
براستی باید برائت جست از همگانی که با کود کردن انبوهی تحلیل و آمار و گزارش از پشت پرده ها در مقابل مخاطب ، سعی در روشن کردن زوایای قضیه به سبکی جذاب چون روشنفکران دارند(مثلا ر ک:محمد قوچانی) و این چنین ناآگاهی خود را می پوشانند. و یا با ارائه مدلهای راهبردی! و تلقین لزوم صرف نظر از دعواهای روزمره فرهنگی مانند جریان سوره، به دنبال جبران حقارت تاریخی خود در مقابل دیگران دارند.گرچه نیتشان پاک باشد که چنین هم هست.ما در حالی به دنبال بزرگ کردن منزلت خود در دیدگان بهتران و مهتران هستیم که از ذلت و فرومایگی بهترین مایه ها و دستاوردهای خویش در دیدگان فرزندان و جوانان حوزه غافلیم.و خوشحال که بنیانیان می تواند رانتی در آینده برایمان بشمار آید.اصلا خشنودی مدیران و صاحب منصبان و شبه فرهیختگان روشن نما فضیلتی است گویا.
به باور ما همگیمان به امساک محتاجیم.شب و روز ، ذهن و زبانمان از تلقینات روزمرگان فرهنگ و اندیشه پر است.ما در برائت از صف ذوق زدگان و فرومایگان و برای اعتکاف اندیشه مان و حراست از رشد باورها ا و اعمالمان ، روزه می گیریم.
