بهمن نگار

دیری است نگاه از برون، شکل و شمایل منظر اندیشه وران حوزه های علوم این بوم به مسایل علمی شده است.دلایل آن چندی است.از آنجا که فعلا بروز پدیده های علمی و ایجاد طیف های فکری در بستر های مطالعاتی اهالی فکر ما بی ربط به آب و هوا و شرایط جوی سپهر فکر غربی نمی شود،آنچه از آن به "فلسفه فقه" تعبیر می شود نیز از همین روزنه قابل ارزیابی است.
بی شک آنچه تامل درباره فلسفه فقه را در دستور کار اندیشه وران ما قرار داد رواج این مباحث با عنوان کلی فلسفه های مضاف بود.مقوله ای که در سنت فکر فلسفی مان هم آن را با این گونه و گویش نمی بینیم...

در این راه و در باب این ریشه باید همچنان روان بود.رویش این گونه است.  

مدیدی است فکر راهیابی به داروخانه درمانگر زندگی ایرانی حرکت ذهن جامعه مان شده است بین معلوم و مجهول.
اما در این باب دو باور در ذهن دارم:
۱.جمعی این میان به دنبال نسخه پیچی و درمانگری اند اعم از روحانی و روشنفکر.که همگی ماجورند ان شا الله.
۲.جمعی دیگر در این غبار حاکم بر راه و میان گم گشتگی ما در بین رهنمود و نسخه های روشنگران و راهبران ثروت اندوزی و شادخواری را پیشه خود ساخته اند و ما همچنان در پی اینیم.نمی دانم کی این عیش و نوش پر حلاوت تمام می شود.
این است که می گویم "ذائقه فرهنگی" مقوله ای است که به راحتی همگان را مبتلا می کند.البته اگر دائم و این چنین تفاله به خوردش بدهیم.ای کاش نقد بود لااقل تا باز می توانست سره از ناسره بگشاید.که آنهم نیست.فقط عیش است و نوش است و نشخوار.ماهیتش را می گویم.نه ظاهرش را که شاید در ظاهر لازم هم باشد.  

" امروز ،این ملت تشنه اصلاح نابسامانی هاست و فردا تشنه تر خواهد شد،ملتی که نسبت به سایر ملل احساس عقب افتادگی می کند و عجله دارد به آنها برسد..."
                                                                                         مرتضی مطهری
                                                                                          

صحبت از خوشی این زمانه سخت است.بی پروا از دلشادی گفتن تهمت می آورد.باید در کنارش آه یا ضجه ای نیز باشد.چاشنی.باران سیاه شب باید ببارد.دائمی.سیاه کردن ذهن و دل مردمان ما سنت دیرین ساکنان فلات روشن و آفتابی غرب است.

خلاصه دل من از پیام و سخن نوروزی راهبر انقلاب این است:حرکت+امید.
شرح آن:برای ما کوچه نشینان کوی خمینی مسلم است انوار انقلاب اسلامی در ایران سخت بر دروازه سامان و سرای مغربیان در مصاف است.روشنایی ذات نور است.هر جا برود روشن می کند.
دشمن ـ که تمام بر آن است بباوراند برای ایران دشمنی جز جهل و طمع زمامدارانش نیست ـ اکنون از همین ذات نور در هراس است و در پی اطفاء نور.
بی بی سی فارسی گزارشی مفصل از سنت "اعتراف تلوزیونی" در ایران بعد از جریان پخش اعترافات ملوانان انگلیسی از سیما، درج کرد که در ایران اعتراف کردن چنین است و چنان.تا شاید این سرشکستگی خود و ارتقاء منزلت دولت و مردم ایران به سخره گرفته شود.تا شاید نور اخلاق ایرانی کمتر شود.یا نمایش مضحک انفجار بصره مقارن با این جریان.
این تنها نمونه ایست.تقلای غربیان برای خاموش یا مهار کردن نور نهضت اسلامی.همین خود صدور انقلاب بود.
سال جاری سال پر کاری می تواند باشد برای کسانی که می دانند دشمن چه می کند و چگونه می آید.غرب از ایجاد سونامی های متعدد در بستر فرهنگ ابایی ندارد.چون ناتوی فرهنگی دارد.او دانسته است انقلاب ما انفجار نور بوده است همچنان که ما می دانیم "تهاجم فرهنگی" چه هیمنه ای دارد و چه ضربات مهلکی می آورد.
"روزگاران خوش ایرانی" فرا رسیده است.نوید راهبر انقلاب همین است که چون پارسا باشیم و پایدار،پویایی ازآن ماست.براستی با ایمان به روشنایی و کفر به کندی و کاهلی و کفر جهانی، نبض پویش تاریخ در دستان ماست.

پرداختن به بهار در وب و سایبر دیگر از امهات محتوای وبلاگ فارسی شده است.و جنبه اعتقادی ، عاطفی و ملی دارد.دیسیپلین هم هست.اینها همه از این است که فطرت ایران با بهار عجین است.هر ایرانی در بهار به دنبال گشایشی است و تحولی.از این رو بی سلیقگی است شاید که در این اوراق مجازی به بهار نپردازیم و خوش آمد و شاد باش نگوییم.

تمرکز مطالب گذشته در جریان مجله سوره ضرورتی بود که در خود پست ها نمایان است.ماهیت این وبلاگ دیده بانی است.آنچه از دست ما برمی آید فعلا.با تکیه بر اصول و دانشها و بینشهای ناب.در این سال جدید نیز ، از همین رو ادامه خواهم داد.ان شاء الله.