بهمن نگار

برادر علیرضا کمیلی از همراهان سفر کردستان در باب کردهای مغرب ایران مطلبی پر بار اما پر ایجاز و در نهایت طاقت فشرده در وب وزین خویش به نشانی www.armankhahi.blogfa.com نگاشته است.رسم هایپرلینک است اما سیستم یار نیست و مهم هم نیست.در پیوند های روزانه آورده ام.
آنچه آورده است رهاورد ده روز و شب نشتن و برخواستن با کرد و کردستان است.فرو رفتن و خزیدن و غوطه خوردن و کاویدن و پوییدن و پالایش.
روش او و یاران در این میان، مطالعه ای میدانی و پیمایشی بود و هرچه را و هرکه را از خود یا دیگری سخنی از سر انتقاد یا عناد داشت، برمی داشت.کسی فروگذار نشد حتی خانواده "شرفکندی" ،دبیر کل معدوم حزب دمکرات کردستان ایران! اول به دنبال شناخت درد بودیم و بعدها اگر بضاعتمان بود و عقل مان می پیمود ، درمانی.

مسئله کردستان مقوله ای است از سنخ همان کلاف سر درگم.بیش از آنچه بپنداری پیچیده.البته عین آنکه تاریکی و تنهایی بر سرت آوار می شود فرصتهای بکر و روشن آن سو تر سوسو می زند ، راه می نمایاند و ما همچنان به سوی تقدیری پر راز و ابرآلود گام برمیداریم...

کتابی دیدم به همین عنوان." روزهای سبز کردستان".درباره حماسه های فلات مغرب.از آن دوران، به روزهای سبز کردستان یاد کرده بود.از روزهایی که بروجردی و کاوه آفتاب گرما بخش آن سرزمین بودند.

این روزها که می گذرد روزهای سرد کردستان است.حملات و هجمه های ضد انقلاب با تنوعی از دمکرات ،کومله، پژاک، پ پ کا، وهابی و اصلاح طلبان و روشنفکران سکولار روزهای پر ابری را برای کرد و کردستان ، این دیرپاترین قوم ایرانی رقم زده است.قومی که تمام تلاش برآن است تا از ایرانی بودن خود استعفا دهد.
در دیگر سو طیف وسیعی از مسئولان و مدیران بی کفایت جمهوری اسلامی در منطقه کردستان،با نگاههای تحقیرآمیز و ضد انسانی خود که بر اساس تبعیض نژادی( ارجحیت ترک بر کرد) و مذهبی( برتری شیعه بر سنی) شکل می گیرد سر دیگری از بحران منطقه کردستان را بوجود آورده و دایم بر آن دامن می زنند.
به دیگر سخن بخش مهمی از ریشه مشکلات منطقه کردستان به همسویی ضد انقلاب و مدیران کوته اندیش و سود جو در آن دیار بر می گردد که ناخواسته دو سر یک مشکلند و هماره نگاه و عملکرد اشتباه همدیگر را تقویت کرده اند.

باور ما این است که روزهای سبز کردستان در راه است.با ذخیره ای از زادتوشه معنوی شهدا و خردباری پر از اخلاص و ایمان و بصیرت راهی تا فتح آفاق معنوی کردستان نیست.روزهای سبز کردستان می آید...

به روزی اندر حجره فقه پیشگان امارت دفتر تبلیغات اسلامی دیار خراسان بنشستمی تا کمی از حرارت تن بکاهم و به حلاوت جان همی بیفزایم.شیخ مهدی قاسمی از خادمان علم آن امارت بود که از قصور ما در صراط تفقه همی رنجور و از قساوت ذهن ارباب آن امارت در ارتزاق طلاب بسی تن جور.
سیاط طعن بر می داشت و بر سر ما هبه می کرد و ناسزا به پیشگاه شیوخ امارت دفتر هدیه.
همی گفتمی تا آن گه که نگاه از "ما وقع" فرو نهیم و آن گونه که شیخ اعظم و راهبر اعلم در زیارت صحابی حوزه مشهد فرمود که " محور در حوزه طلاب هستند" به اصحاب دل ننهیم، ایشان نیز دل در گرو ما و امیال و منویات ما همی ننهند و آن جا به بار نشینند که آخر و آخور ایشان به عزت آباد کناد و آشیانه و آسمانه اینان به یکباره آماد.
باز از سر صدق و سوز همی افزودمی که اندر امارت مرحوم حاج شیخ فاضل لنکرانی که آنجا نیز فقه پیشگان حلقه و حلاوتی دارند، به عزت و با صفای حوزه درس دادندی و در کنار، مرحمتی بی منت و مانع پیشکش کردندی و همین اساتذه ما در آن امارت به کرسی بحث نشستندی و چون اینجا از تلامذه خویش گلایه همی نکردندی.

اسف آن است که محور و میزان این میانه ما باشیم و نه اصحاب فقه و اجتهاد و تا آن زمانه که ایشان در خدمت ما همی کمر خم نهند در سرای ما از صاحبان دولت باشند و چون از این صراط ره خم کنند غاصبان ثروت.به عین بصیرت همی اعتراف کنیم که امارت علم ما آن باب آباد باید که عزت اصحاب امارت همی فزون یابد.

طریق بصیرت بصر می خواهد که آن نیز در سر همی نباشد و در دل کم سوز نیز نیاید و به قوت دراکه حتی راست نیاید.پیشینیان نیز همی نقل کردندی که در همین درنگ ما سید مرتضی اعلی الله درجاته در تجهیز طلاب خویش به غایت طاقت توشه صرف بکردندی و حتی از قوت استران اصحاب علم که از ماوراء النهر یا شبه قاره آمده بودند غفلت روا نداشتندی. و بدین مایه و پایه عزت یاران را راستند تا ایشان نیز رفعت امارت تمدن را همی برداشتند.