بهمن نگار

گاه برآنم که با تندی و تازیانه،طعنه و تلخند مردمان عصر خویش را بر خويش پاسخ گویم.كه چرا اين قدر در قدر و اندازه هاي كوچك و پر حقارت خويش آراميد.اين جا ياد شهيدان مي گويد،براي ميلاد نسل برتر بايد برتر از اين حقارت ها رها باشي.

بازگشت روح و نوا و شوری چون شمس تبریزی به هوای جان و جامعه مان نیازی هماره تازه است.هر سو را که می کاوم آنچه نمی یابم شوریدگی است و فرزانگی.که در اصل اینجا خردی نیست و تفکری.که اگر باشد شوریدگی و فرزانگی میوه آن است.همه گودالیم و حسرت کمی عمق را می بریم.
خود بیش از همه از این درد در رنجم.اما آنان که از ایشان انتظار پویایی و راهبری است خود در بن بست های اندیشگی یا عمل زدگی غوطه ورند.در راه که از خانه به محل درس می آمدم ، آه و اندیشه فرصت سوزی ها و  له شدن استعدادها سرم را داغ کرده بود و سرعت گام هایم را ناخواسته دوچندان.به هر روی که می روم تنها کوتهانی چون خود را می یابم و این میان ، انسانم آرزوست.
ناگاه به یاد بداهه نوازی چند سال پیش محمد رضا لطفی افتادم.با نوایی مشحون از ذکر یا "شمس تبریزی مدد".با آوای... و حالا یادم نیست که بود.
.................................................................................................
گفتند سالن آمفی تاتر مملو از جمعیت است.برخی سر پا و دیگرانی در سالنی جدا با تلویزیون بحث را نظاره می کنند.استاد دکتر...تنها هفته ای یک شب است.اما همه لبریز از اشتیاق فرا رسیدن موعد سخنرانی اویند.
کتابش را پیدا کردم در باب موضوعی از همان سنخ گفتارهایی که برای دسته ای از مدرسان و دانشجویان دانشگاهها ایراد می کرد.با کاغذی مرغوب و طراحی جلدی قوی و حروف چینی چشم نواز و آرام بخش.
بعد دیدم منبرهای شیخ حسین انصاریان که سالیانی است در یکی از تکایای مشهد در کوچه کربلای فلکه آب، برای عام و عوام می گوید ـ و بخشی از آنها کتاب شده است ـ به مراتب غنی تر از کنفرانس های این استاد فرهیخته حوزه و دانشگاه است.گفتارهایی که سالیانی است تنها منبع معرفتی خیلی از دانشجویان مناطق مختلف کشور است! گفتارهایی آرام بخش و رکود آفرین.مهمترین دستاوردش شاید این است که تا آخر عمر اندیشه ات ، باید برای تامین نیازش ، به دنبال گوش کردن باشی نه فکر کردن. 

علی کمیلی می گفت تعبیر من برای این نسل "نسل یتیم" است.هر کجا می رویم خیلی و سیلی از تلاش و تقاضا و تکاپو را می بینیم بی آنکه زعیمی حکیم یا قائدی فهیم و یا لااقل کارشناسی دقیق بالاسر ایشان باشد و ره بنمایاند.
من گفتم نتیجه اش آن است که در دام یا با عین خوش بینی در دامن طلبه های درب و داغون و عقده ای و یا منبری های بی مایه پر سر و صدا ، و نیز هزار و یک طرح و پروژه غیر هدفمند فرهنگی ـ تربیتی دهها سازمان و نهاد و کانون و مجموعه می افتند.اگر تازه شانس آورند و به بستر گرم انحراف و اعوجاج نیافتند.

به راستی چهل پارگی و هزار سوی نگری و صدها بیراهه روی ما از کدام گونه است؟فرصت است یا تهدید؟آن چه با عنوان نقشه جامع علمی و مهندسی فرهنگی و قرارگاه ارشد مدیریت فرهنگی طرح می شود از سر کدامین نگاه و نیاز است؟

بچه های خوبی هستند ولی دیگر کمی تهوع آور می شوند.از روزی که دانشگاه برای ایاب و ذهاب ائمه جماعات و کارشناسان فرهنگی و مذهبی خود سرویس تدارک دیده ، طول مسیر رفت و برگشت ما به فرصت تبادل آخرین اخبار و اطلاعات قیمت زمین و مسکن و وام و سکه و سهام بورس و نحوه تاسیس یا عضویت در تعاونی مسکن ۹۹ ساله و تکنیک های اقامه نمازظهر در یک روز در سه مکان ! تبدیل شده است.این در حالی است که دانشگاه فردوسی طبق قرار و اعلام قبلی تصمیم دارد با بکارگیری این کارشناسان فرهنگی از حوزه ، تحولی فراگیر و پایدار را در بزرگترین دانشگاه شرق کشور ایجاد نماید.برنامه ای که ریاست دانشگاه برای همکاری با آن آمادگی خود را اعلام داشته و در مقابل طلاب همکار پروژه برای آمادگی خود در برابر این نیاز دانشجویان و اساتید ، در مقابل ایستگاه پردیس دانشگاه ، در حالی که نگاه دهها دانشجو به ایشان دوخته شده از خوبی مطالعه کتابهای تاریخ و جغرافیای دوره راهنمایی برای این مهم به هم خبر می دهند!

دو روزی معتکف حرم ناز و دیار پر راز جم کران بودم.به همراهی و معاضدت بانوی مهمربانم در پرتو کرامت بانوی کریم اهل بیت بقم المقدسه.
توفیق آن بود که این دو روز خادمی کنیم ، جمعی از جوانان پاک سرزمین آفتاب را.خود از نور و صفای ایشان تا الان مشعوفم و محظوظ.از ایمان و اعتقاد گفتم برایشان و اینکه معارف ما به حال سامانه ایست که همه اطراف آن باهم در تعایش است.وخلاصه این که مهدویت ذیل امامت است و امامت مهمش معرفه الامام است و این همه لازمه رشد است و معنا بخش خلقت.
و بعد این سخن صادق آل محمد را گفتم که به خدا سوگند ، امر قیام قائم ما فرا نرسد جز با ریختن عرق ها و فرو رفتن در خون ها.
همین را که گفتم امتداد دادم تا رسیدم به عدالت که اگر نباشد ظهور ایشان هم معلوم نیست کی باشد و بیاید.وهمه ما باید گوشه ای از کار را بگیریم و زحمت بکشیم.و همه ما در رابطه با امام عصر و ظهور ایشان ماموریتی داریم.بله با همه این کوچکیمان.

حقیقت این است که در رابطه با آن همه قداست و دلدادگی هم سفرانمان که به صداقت و سادگی خاص خود جویای آیت و روایتی از زبان من بودند غبطه می خورم.سرشار بودند و بازهم تشنه.و این میان باز تکانی خوردم از حجم نیازها و کمی عرضه ها و بی مقداری آنها و کوتاهی خودم در باب نسل ناز زمانه ام.