از سپاد برای فرهنگ مشهد بیم دارم. گرچه مخفف سازندگی پس از دفاع است اما گمانم تخریب پس از دفاع برایش سزوارتر است. اخبار مربوط به پروژه هایشان را مرور می کردم. در یک کلام "دبی سازی" مشهد است. زحمت زیادی کشیده اند و تلاش فراوانی مبذول داشته اند اما سر و ته تمام این تلاش ها توسعه مفرط اقتصاد خدماتی و نه تولیدی آن هم از جنس خدمات بوتیک و کافی شاپ و طلا و جواهر فروشی و ... خوب دقت کنیم و چشم باز نگاه داریم و برای مشهد رضا گامی برداریم.
پیامک همایش بازخوانی اندیشه های قرآنی علامه طباطبایی همین ظهر رسید.
شنیدم می گفت لازم نیست کار جدیدی کرده باشند یا حرفی نو از المیزان بگویند. همین که چهره بیاوری کافی است. بعد دیدم آنقدر بیگانه با باغ است که نمی دانست یافتن صحبتی از امام درباره علامه طباطبایی، جایش صحیفه نور است. رب زدني علما.
دفتر تبلیغات مشهد فعلا علمدار برگزاري "همایش ها" با پیرنگ "روشنفکری حوزوی" است. طلاب جانرفته و چیزندیده مظلوم هم به این شور تنها آفرین می گویند و از این که بعد از سالها بیگانگی با کتاب و مطالعه، اینجا حرفی جدید می یابند، خوشحالند. والعاقبه للمتقین.
صبح زیارت حضرت رضا دست داد. دیشب نیز این توفیق بود، نمناک و دل نشین.
دروس حوزه به بهانه میلاد نبود. ما هم نرفتیم. استاد الهی آمده بود.
دهها بسته از فرهنگی آستان قدس دستمان را گرفت. برای کردستان. هم زیاد است و هم سنگین. اگر وسیله هست یکی،دو ساعتی التماس دعا دارم.
قرار شد یک کار خوب و ثمرآفرین برای طلاب مدارس حوزه به سرانجام رسانیم. به مدد برخی ذوی النهی.
پیشنهاد "مدیریت گروه های علمی اساتید سطح یک حوزه" هم آمد. نمی دانم سربندی است یا جدی.
باجناق عزیز، قرار است ما را میهمان "پارک آبی" کند. آدم باحالی است. نمکین و دوست داشتنی.
استاد "صابری" نیامد. "اصول فقه مقارن" برگزار نشد. باخوشحالی. اما استاد پربهره ای است.
امشب قرار است هدیه ای بدهم. چه عادت خوبی است اما توفیق تحققش کم است. به جهت "کثرت مشاغل و توارد بلابل"!
نمي دانم چه فضيلتي است همان كاري كه ديگران با ما مي كنند و اثر هم دارد، ما با ديگران انجام دهيم در حالي كه تاثيري هم ندارد.
چند شب است حيدري شبكه دو دائم به ميهمانانش فشار مي آورد تا يك انگ و ننگي تو انتخابات امريكا پيدا كنند و بيان كنند. جالب آن كه كارشناسي را از امريكا پيداكرده بودند و او هم داشت درباره منابع مالي نامزدها صحبت مي كرد. گفت دو بخش است. يا از بودجه فدرال(ملي) است ويا كمك هاي مردمي. حيدري هم كه ديد چيزي از صحبت اين بنده خدا درباره اسرائيل و فساد انتخاباتي در نمي آيد باز سوالش را تحويل ميهمان ديگري داد.
عرضم همین است که خود و نیز آنانی که برایمان مهم اند را بهتر بشناسیم. آن طور که هستند. بهتر نیست؟
براین پندارم که کوشش این قلم بی پیوند با جوشش احساس و روح نیست و از این نگاه تا به حال نوشته ام. نوشته ام که تا جوششی نباشد کوشش این قلم چسباندن برخی الفاظ به زور روی وب گاه بیش نیست و از این دست دست نگاره ها.
آن شب که باران آمد رویش را نوشتم و اصلا نوشتن را بدون باران شور و عاطفه ابتر می دانم. گاه نیت می کنم تا هر روز نگاره ای به صفحه این وب حقیر بسپارم، باز از فرط خشکی ذوق منصرف می شوم.
صبح که از خانه برای درس می آمدم باران از کوچه ما رد شده بود و ردپایش معلوم بود. عصر که باز راه افتادم دیدم آسمان هم آغوش ابر و باران است. از نسیمش هویدا بود. گفتم خدای باران، ببار.
امشب، شب،سكوت،كوير را دوست دارم. خواهم شنيد.
نام جشنواره فيلم كوتاه ديني است. در مشهد عزيز. حوصله خوبي براي ديدن اين گونه فيلم ها و پي گيري اين مايه مقولات دارم. من دوست دارم عاطفه را در تمام اين حجم كوچكم برف انبار كنم تا باز مثل آن وقت ها از آمدن باران و پاييز گريه كنم. عاطفه را بايد پاس داشت. ديشب هم مشهد اولين باران ناز اين فصل را خوب نوشيد. گفتم دوركعت نماز شكر بخوانم. حالا باشد توفيق بيايد امشب با هم راهي هم سر مهربان ـ كه به لطف باران رحمت خدا اگر باران هم نيايد باز او نوشيني است تا طعم خنكاي زندگي فراموش نشود ـ در محفل نمايش فيلم هاي رويش حضور يابيم.
اين فيلم ها نيز خود هم رويش عاطفه هاست و هم براي تربيت و تعالي عواطف انساني خوب افق گشايي مي كند. از دست ندهيم.
نام کتابی است از دانشور عزیز حوزه مشهد، استاد حسن ربانی بیرجندی. استاد ربانی، به وصفی متین نام بردار است و آن هم "کثرت تتبع" می باشد و می دانی که این وصف از فنون تحقیق است.چه بسا محققی، متتبع نباشد و در موضوعی که پیرامون آن فحص می کند تنها اهل "مراجعه" باشد نه لزوما "تتبع".
طاقت فرسایی و عمرسابی تتبع در علوم فقهی بر آگاهان از حاق و حتی حاشیه این علوم پوشیده نمانده است و صبر بر استحصال "ثمره بحث" دیگر از "مبانی اخلاقی اجتهاد" باید شمرده شود و استاد ربانی از صابران بر علوم فقهی در میان دانشوران فقه و اجتهاد در حوزه مشهد است.
"فقه و فقها در گذر زمان" حاصل غوطه وری این گرانمایه در انواع کتب و احوال اصناف فقهاست.داده های فراوانی شامل ابعاد و مختصات کتب ادوار فقه امامیه به همراه منهج فقهی فقیهان در کنار اشارات مکرر به مبانی اصولی،حدیثی و رجالی ایشان سه رکن پردازش های این کتاب را بوجود می آورد. ذکر رشحاتی از سیره اخلاقی و اجتماعی فقهای عظام بدون آنکه به رویکرد اساسی کتاب لطمه ای وارد آورد به سودمندی این اثر استاد ربانی افزوده است.
پرداختن به کتب و فقیهانی گمنام که آثار سترگی را به کتابخانه عظیم فقاهت در جهان اسلام افزوده اند از دیگر ویژگی های این کتاب است. نام برداری از مانند "عبدالاعلی سبزواری" صاحب موسوعه "مهذب الاحکام" از این باب است.وی بعد از آیت الله خویی مرجعیت عام یافت اما یکسال بعد از او رحلت نمود.
عمده کتابهایی که درباب تاریخ فقه و فقها در سالیان اخیر نگاشته شده است از تبیین فقاهت در هفتاد سال گذشته خالی است اما صاحب "فقه و فقها در گذر زمان" با ملاحظه ای جدی این دوره را تحلیل می کند و آخرین دستاوردهای فقیهان شیعه در عصر حاضر را به تماشا می نشیند.
